Polski prawnik i dyplomata, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa cywilnego, prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej, profesor zwyczajny na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego, ambasador tytularny.

W 1971 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1975 został doktorantem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Tam też na podstawie rozprawy pt. Niewykonanie lub nienależycie wykonanie umowy licencyjnej przez licencjonodawcę: postać prawna i skutki napisanej pod kierunkiem Michała Staszkowa w 1978 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa (specjalności: prawo cywilne i gospodarcze, prawo ochrony własności intelektualnej i kulturalnej), a w 1990 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Restytucja dzieł sztuki w prawie międzynarodowym stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa, specjalność: prawo międzynarodowe publiczne. W 2005 został profesorem nauk prawnych.

W 1975 rozpoczął pracę na macierzystej uczelni. Był adiunktem w Katedrze Prawa Patentowego i Ochrony Własności Intelektualnej WPiA UŚ, a następnie w Katedrze Prawa Międzynarodowego Publicznego. Jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Prawa Cywilnego i Prawa Prywatnego Międzynarodowego WPiA UŚ. Jednocześnie pracuje w Instytucie Zarządzania i Administracji Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej.
Pełnił funkcję rektora Beskidzkiej Wyższej Szkoły Turystyki w Żywcu.
Jest członkiem Komisji Dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Służba dyplomatyczna
W latach 1991–1994 był Pełnomocnikiem Rządu RP do Spraw Polskiego Dziedzictwa Kulturalnego za Granicą. Zajmował funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Dziedzictwa Kulturowego Rady Europy w Strasburgu.
Od 1998 jest pełnomocnikiem Ministra Spraw Zagranicznych do spraw rewindykacji dóbr kultury. Jako członek służby zagranicznej RP posiada stopień ambasadora tytularnego.